<<Scroll down for English>>

Youssef Mahmoud (1999) verhuisde als student van Caïro naar Amsterdam en bouwde binnen enkele jaren een groot netwerk op, onder meer in het queer nachtleven.

“Mensen die me sinds mijn begindagen in Amsterdam kennen hebben me flink zien veranderen, maar mijn vrienden van thuis nog véél meer.” 

Thuis, dat is Caïro voor Youssef Mahmoud. Die werd in 1999 in de Egyptische miljoenenstad geboren. Op diens negentiende verhuisde Youssef naar Amsterdam voor een studie politieke wetenschap. In 2025 behaalde Youssef diens mastertitel. 

Terug naar Egypte? Die peinst er niet over. Na zeven jaar heeft Youssef een grote vriendenkring en nog groter netwerk in Amsterdam opgebouwd. Dit is de stad waarin die zichzelf ontdekte en ontpopte tot een vaste waarde in de lokale clubscene, én tot drag-artiest onder de naam JO.JOE. Hier ontdekte die bovendien dat die zich identificeert als non-binair. 

Dat is allemaal organisch gegaan, zegt Youssef: “Het is niet zo dat ik hierheen kwam met een helder beeld van wie ik wilde zijn of wat ik wilde doen. Veel dingen zijn op mijn pad gekomen. En de ene mogelijkheid opende deuren voor de volgende.”

Toch zat de voorliefde voor de bühne er al jong in. “Dan stond ik weer met mijn nichtje in de woonkamer voor onze ouders op te treden. Ik deed als kind bovendien aan muziektheater. Dus optreden was altijd al een uitlaatklep. Maar ik had nooit verwacht dat ik ooit een eigen cabaretshow zou hebben.” 

Die zette Youssef op met drag-artiesten Púca (Michael O’Dea) en Eve Fatale (Eve Wientjens, een van de andere geportretteerden in deze serie). Elke drie maanden organiseert het trio Fatale Cabaret in Club Raum, een populaire queer club en culturele ruimte in de stad, waar Youssef tevens werkt. Youssef is ook elders een bekend gezicht in het nachtleven: zo is die freelance door host bij Radion, een andere bekende club. Daarnaast is die actief als make-upartiest - skills die terugkomen in diens drag.

“Ik merk bij Nederlanders geregeld dat zij, als ik vertel dat ik uit Egypte kom, met medeleven reageren”

In drag-persona JO.JOE komen veel elementen samen: het is camp en cartoonesk, club kid en cunty. Dat cartooneske is geen toeval: Youssef laat zich inspireren door schurken uit tekenfilmseries. Stage name JO.JOE knipoogt naar Youssefs eigen naam, maar eveneens naar Mojo Jojo uit The Powerpuff Girls. Him, uit diezelfde reeks, was een nog belangrijkere inspiratiebron. “Dat was een van de weinige televisiepersonages waarbij nooit helemaal duidelijk werd welk gender hij had. Zelfs zijn stem wisselde van zwaarder en mannelijker naar hoger en vrouwelijker. Ik heb sowieso een zwak voor de slechterik in series. Niemand wordt zomaar de slechterik. Daar zit altijd een verhaal achter.”

JO.JOE’s signature look is groen, net als Mojo Jojo. “In mijn jeugd vond ik groen helemaal geen mooie kleur. Het was een toevalstreffer. Toen ik het voor het eerst uitprobeerde, voelde ik me heel sexy. Iets was anders dan bij de andere kleuren - ik weet niet precies wat. Misschien omdat groen mijn jukbeenderen en kaaklijn accentueert. Dat ik er niet uitzie als een typische drag queen, heeft onverwachte voordelen. Bij veel collega-artiesten is het een ander verhaal, maar zelf ben ik in drag nog nooit geweigerd door Uber-chauffeurs. Uit drag wél - bijvoorbeeld wanneer ik een jurk draag op een avondje uit. In drag krijg ik vaak de vraag of ik in de theaterwereld werk.”

Ketenen van schaamte
Youssef heeft diens draai in Amsterdam duidelijk gevonden. Lachend: “Ik kom alleen buiten de stad als ik daar een goeie reden voor heb. Een optreden of een verjaardag, bijvoorbeeld. Dat komt deels doordat in Nederland de treinen niet de hele nacht rijden. Als ik naar huis wil, wil ik naar huis. Daarnaast ben ik gewoon een stadsmens: in Caïro wonen meer dan tien miljoen mensen.”

Youssef heeft een hechte vriendengroep met Egyptische queers die die nog van daar kent - sommigen al bijna diens hele leven - en die nu in Nederland wonen. “Elke maand eten we samen. We zijn allemaal druk met eigen dingen, maar hoe weinig we elkaar soms ook zien, zij blijven van al mijn vrienden het meest dichtbij mij staan. De meesten kennen mijn ouders, en als er iets aan de hand is in mijn familie, begrijpen zij dat het beste. Mijn Egyptische vrienden en ik hebben onszelf allemaal moeten bevrijden van de ketenen van schaamte rond onze seksualiteit en genderidentiteit die ons in onze jeugd zijn omgehangen. Zeker degenen die een creatief vak beoefenen, werden daarin beperkt. Lange tijd dacht ik: wat ik doe, moet binnen de grenzen zijn van wat mijn ouders acceptabel vinden. Die gedachte heb ik moeten deprogrammeren.”

Youssefs Nederlandse vrienden ‘komen van een totaal verschillende achtergrond’. “Ze zijn er voor me, maar zullen de culturele en religieuze details nooit volledig snappen. Ik merk bij Nederlanders geregeld dat zij, als ik vertel dat ik uit Egypte kom, met medeleven reageren. Hun eerste vraag is dan: ‘Het was vast moeilijk om daar op te groeien?’ Vaak denken ze dat ik gevlucht ben. Voor twee van mijn vrienden geldt dat inderdaad, maar wij kunnen hier óók om andere redenen naartoe komen. Tegenwoordig heb ik steeds vaker wanneer ik nieuwe mensen ontmoet dat ze me kennen van optredens of mijn werk in nachtclubs. Dat is heel fijn: geassocieerd worden met mijn prestaties in plaats van mijn achtergrond.”

Gedwongen coming-out
Youssefs twee werelden kwamen in 2024 op onverwachte en ontstellende wijze samen. Al jaren heeft Youssef twee Instagram-accounts. Een van de twee was afgeschermd; alleen daarop deelde die foto’s en video’s in drag. Diens familie zou het, zo wist die, allesbehalve waarderen. Jaren ging dat goed - totdat een van Youssefs volgers, wie is onbekend, schermopnames naar diens ouders doorstuurde. 

“Ik had een geweldige dag toen alles explodeerde: ik had net een presentatie in de Oude Kerk gegeven rond mijn bachelorscriptie over transgenderzorg. Toen ik na afloop thuis uit de douche stapte, klaar om met vrienden de stad in te gaan, had ik tal van gemiste oproepen en berichtjes van mijn moeder. Ze stuurde me de video van mijn optreden door. ‘What the fuck is dit?’ appte ze.” 

Het telefoongesprek liep stroef. “Ik voelde me murw geslagen, zij verbrak uit woede de verbinding. Twee weken hebben mijn ouders en ik niet gepraat. Toen was ik jarig. Mijn vader belde me, mijn moeder niet. Ik heb haar woedend opgebeld. ‘Het interesseert me niet hoe boos je bent, ik ben je kind en het is mijn verjaardag.’ Dat is de eerste keer ooit dat ik tegen haar geschreeuwd heb.”

“Ik had altijd geweten dat dit óóit zou gebeuren”, vervolgt die. “Alsnog voelde het als het einde van de wereld. Ik wist niet of ze me ooit nog wilden zien. Een week na mijn verjaardag wilden ze met me FaceTimen. Dat gesprek duurde anderhalf uur. Ze hadden een boel vragen. Over mijn seksualiteit, mijn drag, mijn genderidentiteit: in de video wordt mijn optreden aangekondigd en benoemd dat ik non-binair ben. Het was dus een driedubbele coming-out. Dat ik in de video een doorzichtige jurk, string en korset draag hielp niet.” 

“Ik had altijd gedacht dat mijn vader mijn seksualiteit erger zou vinden dan mijn moeder, maar het bleek andersom” 

Inmiddels is het contact hersteld. “Ik ben bij mijn familie geweest en mijn moeder hier. Bij haar bezoek had ze een hele lijst met dingen die ze wilde bespreken. Dat vond ik zwaar. Ook omdat zij hier in míjn omgeving is, waar ik niet gewend ben mezelf te filteren. Als ik naar Egypte ga, weet ik welke rol ik moet spelen. Hier hoeven we maar een bekende tegen te komen op straat of ik word uit die rol gehaald.”

“Ik had altijd gedacht dat mijn vader mijn seksualiteit erger zou vinden dan mijn moeder, maar het bleek andersom. Achteraf blijkt dat hij op mijn moeder heeft ingepraat: ‘Youssef woont in het buitenland, als die besluit diens telefoonnummer te veranderen spreken we die nooit meer.’ Voor mijn moeder was dit lastig omdat zij en ik in haar hoofd heel hecht waren. Dat er een heel ander leven is waar zij niks van wist, brak haar hart. Ze heeft moeten rouwen om het beeld dat ze van mij had.”

Wie de video’s met Youssefs ouders heeft gedeeld weet die nog steeds niet. “Maar ik heb alle mensen die ik niet vertrouw uit mijn volgerslijst gehaald. Dat geeft gemoedsrust. Mijn moeder denkt wel dat ik gestopt ben met drag.  Kijk, ik ga nooit helemaal mezelf bij ze kunnen zijn. Maar ik heb geluk. Ik kom uit een bevoorrechte sociale klasse: ik ging naar een Engelstalige privéschool, werd omringd door hoog opgeleide mensen en religie is nooit tegen mij gebruikt. Dat is voor sommige vrienden héél anders. Mijn moeder snapt inmiddels dat ze niet op elke vraag antwoord wil. Laatst belde ze terwijl ik op een bruiloft was. Wat draagt de bruid, wilde ze weten. Ik antwoordde: ‘Er is geen bruid, er zijn twee bruidegommen.’ Toen was het even stil en zei ze droogjes: ‘Oh, dan heb ik verder geen vragen.’”

Vier weken na het interview treedt Youssef op met Fatale Cabaret in Club Raum. Aan het einde van de avond, tijdens het dankwoord aan de drag-artiesten en vrijwilligers, wijdt die een moment van aandacht aan de aanwezige ouders van de performers. “Voor jullie is dit misschien heel vanzelfsprekend”, zegt die terwijl diens stem hoorbaar breekt, “maar voor sommigen van ons is dat het niet. Wat jullie aanwezigheid hier voor ons betekent, is niet uit te leggen.”

<<English interview>>

Youssef Mahmoud moved from Cairo to Amsterdam as a student and within a few years had built up a large network, including in the queer nightlife scene.

“People who’ve known me since my early days in Amsterdam have seen me change a lot, but my friends back home even more.”

Home, for Youssef Mahmoud, is Cairo. Youssef was born in the Egyptian capital in 1999. At nineteen, Youssef moved to Amsterdam to do a bachelors in political science. In 2025, Youssef obtained their master’s degree.

Back to Egypt? They wouldn't consider it for a second. After seven years, Youssef has built a large circle of friends and an even larger network in Amsterdam. This is the city where they discovered themselves and grew into a fixture of the local club scene, as well as into a drag artist under the name JO.JOE. It was also here that they discovered they identify as non-binary.

It all happened organically, Youssef says: “It’s not like I came here with a clear picture of who I wanted to be or what I wanted to do. A lot of things just came my way. And one opportunity opened doors to the next.”

Still, the love for the stage was there from an early age. “I’d be standing in the living room with my cousin, performing for our parents again. I also did musical theatre as a child. Performing has always been an outlet. But I never expected I’d have my own cabaret show one day.”

Youssef created that show together with drag artists Púca (Michael O’Dea) and Eve Fatale (Eve Wientjens, one of the other people portrayed in this series). Every three months, the trio organizes Fatale Cabaret at Club Raum, a popular queer electronic music club & cultural space where Youssef works as well. Youssef is also a familiar face elsewhere in the nightlife scene, working freelance as a host at Radion, another well-known club. In addition, they are active as a makeup artist - skills that were used in their drag.

“I notice that Dutch people often respond with sympathy when I tell them I’m from Egypt”

In drag persona JO.JOE, many elements come together: it’s camp and cartoony, club kid and cunty. That cartoonish aspect is no coincidence - Youssef draws inspiration from villains in animated series. The stage name JO.JOE is a nod to Youssef’s own name, but also to Mojo Jojo from The Powerpuff Girls. Him, another character from that same series, was an even bigger source of inspiration. “That was one of the few TV characters where it was never completely clear what gender they had. Even Him’s voice alternated from deeper and more masculine to higher and more feminine. I’ve always had a soft spot for villains in shows. No one just becomes a villain for no reason. There’s always a story behind it.”

JO.JOE’s signature color is green, just like Mojo Jojo. “When I was younger, I didn’t like green at all. It was a coincidence. When I tried it for the first time, I felt really sexy. Something was different compared to other colors - I can’t quite explain it. Maybe green accentuates my cheekbones and jawline. The fact that I don’t look like a typical drag queen has unexpected advantages. For many fellow performers it’s a completely different story, but I’ve never been refused by Uber drivers while in drag. Out of drag, yes - like when I wear a dress on a night out. In drag, people often ask if I work in theater.”

Breaking the chains of shame
Youssef has clearly found their footing in Amsterdam. Laughing: “I only leave the city if I have a good reason, like a performance or a birthday. Part of that is because trains in the Netherlands don’t run all night. If I want to go home, I want to go home. And I’m just a city person: Cairo has more than ten million inhabitants.”

Youssef has a close-knit group of Egyptian queer friends they still know from back home - some for almost their entire life - who now live in the Netherlands. “Every month we eat together. We’re all busy with our own lives, but no matter how little we sometimes see each other, they’re the ones who remain closest to me. Most of them know my parents, and if something happens in my family, they understand it best. My Egyptian friends and I have all had to free ourselves from the chains of shame around our sexuality and gender identity that were placed on us during our youth. Especially those of us in creative fields were restricted by that. For a long time I thought: what I do has to stay within the boundaries of what my parents find acceptable. I had to deprogram that mindset.”

Youssef’s Dutch friends “come from a completely different background.” “They’re there for me, but they’ll never fully understand the cultural and religious details. I notice that Dutch people often respond with sympathy when I tell them I’m from Egypt. Their first question is usually: ‘It must have been difficult growing up there, right?’ They often assume I fled. For two of my friends, that’s true - but we can also come here for different reasons. These days, when I meet new people, it happens more and more that they know me from performances or my work in nightclubs. That’s really nice: being associated with my achievements instead of my background.”

Forced coming-out
Youssef’s two worlds collided in an unexpected and horrifying way in 2024. For years, Youssef had two Instagram accounts. One of them was private, where they only shared photos and videos in drag. Their family, they knew, would absolutely not appreciate it. That worked for years. Until one of Youssef’s followers (who exactly is still unknown) sent screenshots to their parents.

“I was having an amazing day when everything exploded. I had just given a presentation at the Oude Kerk about my bachelor’s thesis on transgender healthcare. When I stepped out of the shower at home afterward, ready to go out with friends, I had tons of missed calls and messages from my mother. She sent me the video of my performance. ‘What the fuck is this?’ she texted.”

The phone call was rough. “I felt completely numb, she hung up in anger. My parents and I didn’t speak for two weeks. Then it was my birthday. My father called me - my mother didn’t. So I called her, furious. ‘I don’t care how angry you are, I’m your child and it’s my birthday.’ That was the first time I ever yelled at her.”

“I had always known this would happen someday,” they continue. “Still, it felt like the end of the world. I didn’t know if they’d ever want to see me again. A week after my birthday, they wanted to FaceTime. That call lasted an hour and a half. They had a lot of questions. About my sexuality, my drag, my gender identity. In the video, my performance is announced and it’s mentioned that I’m non-binary, so it was a triple coming-out. The fact that I’m wearing a sheer dress, a thong, and a corset in the video didn’t help.”

“I always thought my dad would struggle with my sexuality more than my mom”

By now, contact has been restored. “I’ve visited my family, and my mother has visited me here. During her visit, she had a whole list of things she wanted to discuss. That was heavy. Especially because she was here, in my environment, where I’m not used to filtering myself. When I go to Egypt, I know which role to play. Here, all it takes is running into someone I know on the street and I’m pulled out of that role.”

“I always thought my dad would struggle with my sexuality and my mom would be on my side - but it turned out the other way around. Later I learned that he talked to her: ‘Youssef lives abroad - if they decide to change their phone number, we’ll never speak to them again.’ For my mother, this was especially difficult because in her mind we were very close. Discovering there was a whole other life she knew nothing about broke her heart. She had to grieve the image she had of me.”

Youssef still doesn’t know who shared the videos with their parents. “But I removed everyone I don’t trust from my followers list. That gives peace of mind. My mother thinks I’ve stopped doing drag. Look, I’m never going to be completely myself with them. But I’m lucky. I come from a privileged social class: I went to an English-language private school, was surrounded by educated people, and religion was never used against me. For some friends, it’s very different.”

"My mother now understands that she doesn’t want an answer to every question. Recently she called me while I was at a wedding. She wanted to know what the bride was wearing. I said: ‘There is no bride, there are two grooms.’ There was a brief silence, and then she said dryly: ‘Oh. Then I have no further questions.’”

Four weeks after the interview, Youssef performs with Fatale Cabaret at Club Raum. At the end of the night, during the thank-you speech to the artists and volunteers, they take a moment to address the parents of the performers in the audience. “For you, attending this event may be very normal,” they say, their voice audibly breaking, “but for some of us, it isn’t. What your presence here means to us cannot be put into words.”